Wielu sprzedawców oferuje rośliny rozmnażane z nasion lub rozmnażane wegetatywnie, ale pochodzące z niewiarygodnych drzew matecznych.
Jest to poważny błąd, który często prowadzi do niepowodzenia plantacji.
Powazny dostawca czy plantator nie używa nasion z kilku powodów . Głównym z nich jest zasada genetyczna. Wyobraź sobie mężczyznę z pewnymi cechami dziedzicznymi: niebieskie oczy, wysoki wzrost, orli nos, piegi, cukrzyca… Jego syn, poza pewnym podobieństwem, niekoniecznie odziedziczyłby wszystkie te same cechy. Mógłby odziedziczyć niektóre w mniejszym lub większym stopniu, ale nigdy nie byłby identyczny. Mógłby mieć dziesięcioro dzieci, a wszystkie różniłyby się od siebie, ponieważ geny ojca i matki produkowałyby różne kombinacje genetyczne. To samo dzieje się z roślinami. Jeśli posadzimy jabłonie z nasion pewnych wybranych odmian dowolnego gatunku, nie otrzymamy roślin tych konkretnych odmian, ale raczej oryginalnej odmiany, z której te wybrane odmiany pochodzą.
Rośliny mają jednak inny sposób rozmnażania: rozmnażanie wegetatywne. Sadzonka wytwarza roślinę dokładnie taką samą jak roślina oryginalna: klon. Z tego powodu roślina lub drzewo, które wybierzemy do klonowania (lub do szczepienia podkładek odmian o silnych korzeniach lub odpornych na klimat lub szkodniki) zawsze będzie najlepsze z najlepszych. To, które najbardziej nam się podobało ze względu na jakąś cechę. W przypadku paulowni będzie to ta, która wyrosła najsilniej spośród wszystkich swoich rodzeństwa, wszystkich traktowanych w tych samych warunkach. Dlatego kupując paulownie wyprodukowane metodą mikrorozmnażania, kupujemy te, o których wiemy z góry, że dadzą nam najlepsze rezultaty. W przypadku ogrodu może to nie mieć znaczenia, ale w działalności komercyjnej nawet niewielki procent zwiększonego wzrostu z nawiązką zrekompensuje początkową inwestycję w zakup wybranych roślin zamiast próby wyhodowania ich z nasion w czasie zbiorów.
Plantacja klonów nie tylko pozwoli uzyskać najlepsze okazy, ale także zapewni jednorodność wzrostu, a jeśli okazy zostaną wyprodukowane metodą mikrorozmnażania, rozpoczniemy uprawę w momencie braku chorób i szkodników (co nie oznacza, że taka sterylność zapobiega późniejszym zakażeniom).
Oferujemy dwie dmiany dostosowane do klimatu Europy Centralnej i calej Polski
– Paulownia Shan Tong G3 i G4 to nowe generacja gatunków Paulowni uzyskanych w wyniku sztucznego skrzyżowania, które powstały w trakcie wielu lat badan badań w Chinach. Zostały one uzyskane poprzez sztuczne skrzyżowanie P. tomentosa Steud i P. Fortunei Hemsl.
Pień paulowni Shan Tong jest prosty, wysoki i smukły, o dobrej jakości. W zależności od warunków i metod uprawy, wysokość pnia paulowni może sięgać 6-9 metrów, a średnica pnia 4-10 cm w pierwszym roku po cięciu technicznym. W wieku siedmiu lat Shan Tong może osiągnąć objętość 0,35-0,6 m³.
Oszczędność powierzchni pod uprawę
W zależności od gatunku paulowni, jej charakterystyka rozwoju i kształt korony różnią się. Korony różnych gatunków paulowni dzielimy na trzy kategorie: wąską, średnią i szeroką. Szerokość korony wąskiej jest o 40% mniejsza niż korony szerokiej. Shan Tong to korona wąska i średnia, która pozwoli zaoszczędzić ponad 40% powierzchni ziemi, co pozwoli nam wykorzystać ramy sadzenia 4×4 i 4×3 m
oraz
- Paulownia Z07 Pao Tong (SuperHybrid) to skrzyżowanie 3 gatunków Tomentosa, Fortunei, Kawakamii.
Obydwie odmiany z naszej oferty pochodza bezposrednio z drzew sprowadzonych z Chin, z miejsca w ktorym prowadzono badania nad ich uzyskaniem. Sa to wiec czyste genetycznie wersje, skopiowane ze zrodla, a nie powszechne na rynku jakies wersje uzyskiwane z przypadkowej puli nasion i dziedziczace przypadkowe cechy. W naszej ofercie nie ma zadnych drzewek uzyskanych z nasion.
Zreszta, juz na zdjeciach naszych jednorocznych roslin widac, ze sa to wysokie, prosto rosnace drzewa, a nie krzewy niskopienne.
Ich docelowy, prosty i bezsekowy pien o dlugosci 4 metry jest do uzyskania w pierwszym sezonie po posadzeniu bryly korzeniowej.
W warunkach klimatycznych Polski kluczowe znaczenie ma dobór odpowiedniej odmiany oraz formy materiału sadzeniowego. Doświadczenia z plantacji prowadzonych w Europie Środkowej pokazują, że jedną z najlepiej przystosowanych odmian jest Paulownia Shan Tong. W warunkach polowych ma ona nieco lepsze przyrosty niz druga oferowana przez nas w Polsce odmiana (Z07 Pao Tong).
Ta odmiana Z07 jest najpopularniejsza i najbardziej lubiana w Japonii ze względu na szybki wzrost i wysoką jakość drewna. Jest bardzo silna, z doskonałym tempem wzrostu, adaptuje się do ekstremalnych temperatur środowiska i gleby. Ten gatunek Paulowni jest najbardziej odporny na choroby, upał, suszę i mrozy do -33°C
Z07 Pao Tong wytrzymuje mrozy do -33 stopni, gdy Shantong max do -25 stopni.
W drugim roku po posadzeniu osiąga 6-8 metrów, co pozwala nam uzyskać wysoki, gładki, bezsęczny pień o najwyższej jakości! Pozwala na sadzenie 4m x 4m (640 drzew/ha) i 4m x 3m (850 drzew/ha), ze względu na niewielką koronę drzewa.
Stwierdzono, że średnia objętość Paulownia Pao Tong Z07 jest większa niż innych gatunków Paulownia o ponad 60%, a średnica Paulownia Pao Tong Z07 osiąga 40 cm po 7 latach. Wysokie tempo wzrostu Paulownia Pao Tong Z07 jest bardziej zauważalne w pierwszych 3 latach po sekcji technicznej i obecnie jest głównym argumentem za uprawą tego gatunku w Japonii. Szybki wzrost skróci czas zbioru, a to zwiększy produkcję drewna. Paulownia Pao Tong Z07 jest najbardziej stabilną i silną hybrydą, odporną na mikroby i pasożyty, ma prosty, wysoki i gęsty pień. W zależności od rodzaju gleby, wysokość tej rośliny sięga od 6 m do 10 m, a średnica na wysokości piersi sięga od 4,1 cm do 12 cm w pierwszym roku po przycięciu lub 15-18 miesiącach uprawy. Objętość jednostkowa Pao Tong Z07 w ciągu 7 lat jest o 42% – 96% większa niż w innych odmianach, czyli 0,36 m3 – 0,62 m3. Pao Tong Z07 wykazuje znaczną odporność na niesprzyjające warunki: zimno i suszę.
Jedną z cech Paulowni Pao Tong Z07 jest oszczędność miejsca kosztem wąskiej korony. Pao Tong Z07 to wąska odmiana korony, co oznacza, że sadzenie zajmie do 40% mniej miejsca niż sadzenie innych gatunków. Pao Tong Z07 gwarantuje doskonałą jakość drewna, która wyróżnia się na tle innych gatunków. Do tej pory udane projekty zostały wdrożone w Stanach Zjednoczonych, Chinach, Japonii i Europie. W Bułgarii, Słowenii, Słowacji, Ukrainie, Rumunii, na Węgrzech, w Hiszpanii i innych krajach Pao Tong Z07 rozwija się pomyślnie w każdym regionie, niezależnie od klimatu i rodzaju gleby. Ta ważna cecha adaptacyjna danego gatunku Paulowni pozwala oszczędzać zasoby, siłę roboczą, a także poprawia produktywność i podnosi rentowność inwestycji w leśnictwie.
Oczywiście w szkółce znajdującej się w Hiszpanii dostępne są również inne odmiany, ale ich odporność na mróz wynosi od -10 do -20 stopni.
Istotne jest jednak nie tylko jaka odmiana, ale również w jakiej postaci jest sadzona. Najbezpieczniejszym rozwiązaniem w polskich warunkach jest roczny korzeń (bryła korzeniowa), który przez cały sezon wegetacyjny rozwijał się już w glebie, nie w doniczkach. Taki materiał sadzeniowy:
jest naturalnie zahartowany na lokalne warunki,
lepiej reaguje na zmienne temperatury wiosenne,
ma znacznie wyższy procent przyjęć po posadzeniu.
ma znacznie więcej zasobów energetycznych na początku niż rośliny o słabym wzroście z doniczek.
Dzięki temu sadzenie rocznych korzeni Paulowni Shan Tong możliwe jest od początku marca do końca maja. Nawet w przypadku wystąpienia wczesnowiosennych przymrozków nadziemna część rośliny może ulec uszkodzeniu, jednak system korzeniowy pozostaje bezpieczny, a drzewo bez problemu odrasta wraz z poprawą warunków pogodowych.
Takie podejście znacząco ogranicza ryzyko inwestycyjne i pozwala rozpocząć plantację w sposób bardziej przewidywalny i dostosowany do realiów polskiego klimatu.
Nasze drzewa nie są organizmami modyfikowanymi genetycznie (GMO). Nasze odmiany to hybrydy uzyskane metodą krzyżowania biologicznego, a do ich stworzenia nie wykorzystano żadnych metod inżynierii genetycznej.
Propagacja paulowni z nasion lub w sposób wegetatywny
W celu propagacji roślin, obok czystego sadzenia nasion stosuje się również inne metody, będące również możliwe do zastosowania w przypadku rozmnażania paulowni. Obie z tych metod mają swoje zalety i wady, omówione poniżej.
Propagacja generatywna, czyli namnażanie z nasion
Termin ten odnosi się do metod namnażania roślinnych organów reprodukcji płciowej, czyli nasion. Ta klasyczna metoda łatwo możliwa jest do zastosowania w przypadku paulowni z powodu jej obfitej produkcji nasion. Umożliwia to uzyskanie licznego potomstwa bezpośrednio od jednej rośliny matki. Największą wadą tego rozwiązania jest fakt, że na naszej szerokości geograficznej pierwsze kwitnienie paulowni następuje po czterech, a nierzadko dopiero po pięciu latach od zasadzenia, a pełne owocowanie ma miejsce zazwyczaj jeszcze później. Przy propagacji generatywnej dochodzi do mutacji połowy genomu należącego do osobnika płci męskiej i żeńskiej. Każde z nasion posiada przy tym absolutnie unikalny genom, przy czym konkretne cechy są w sposób ciągły dziedziczone, co w efekcie w ogóle umożliwia planowaną i świadomą uprawę roślin. Silna różnorodność genetyczna powoduje w pierwszej kolejności niehomogeniczność potomków między sobą, co jednakże nie powinno być postrzegane, jako wada. Poprzez tą naturalną fluktuację, występującą na terenie uprawy wzrasta jej jakość, jak również zapewniona jest pewna efektywność zbioru. Szkodniki, a w szczególności trujące grzyby łatwo atakują jednorodną genetycznie plantację, dlatego wysoka różnorodność genetyczna uprawianych roślin jest formą ubezpieczenia przed szkodliwą epidemią. Ponieważ poza informacją genetyczną, jedynie organelle komórkowe rośliny matecznej są przekazywane do nasienia i one, poza tym, podobnie jak dzieci, stanowią autonomiczny organizm, ryzyko dziedziczenia uśpionych chorób, jak na przykład chorób wirusowych, jest znacznie mniejsze, co dodatkowo zabezpiecza zdrowie i prawidłowy rozwój potomków.
Propagacja wegetatywna (In vitro, klonowanie)
W tym przypadku w grę wchodzą, co najmniej dwie różne procedury, których elementem wspólnym jest, że potomkowie posiadają identyczny materiał genetyczny jak roślina matczyna. Są to tak zwane klony. To pojęcie kojarzy się wielu, jako, posiadające związek z techniką genetyczną, i jawi się, jako coś wysoko technicznego i nienaturalnego, co jednak w zupełności nie dotyczy danej sytuacji. Wiele roślin rozmnaża się głównie, bądź wyłącznie w ten sposób. W królestwie grzybów ta metoda jest nawet jeszcze bardziej rozprzestrzeniona. Najbardziej popularnym przykładem tutaj jest ziemniak, który mimo tego, że wytwarza zarówno kwiaty, jak i nasiona, rozmnaża się jednak wyłącznie poprzez bulwy. Jedno pole uprawy ziemniaków składa się z niezliczonych ilości pojedynczych roślin, posiadających jeden i ten sam genom!
To umożliwia dalsze przekazywanie określonych cech dziedzicznych, należących do wyselekcjonowanej rośliny matczynej. Wszyscy następcy są przez to, w najdalszym tego słowa znaczeniu, identyczni z rośliną matczyną, a populacja jest homogeniczna. Nie oznacza to jednak, że w drodze propagacji wegetatywnej dziedziczone są tylko pozytywne cechy, równocześnie przekazane dalej mogą zostać negatywne cechy, w szczególności te, które zostały przeoczone podczas wyboru rośliny matczynej. W najgorszym wypadku może to dotyczyć czynników, które ujawnią się po osiągnięciu przez drzewo dojrzałego wieku, albo w ekstremalnej sytuacji dopiero podczas wycinki.
Szczególne ryzyko dotyczy wyboru miejsca plantacji, który niesie za sobą doniosłe skutki. Potomstwo drzewa wykazującego doskonałe parametry na terytorium A, nierzadko, po zasadzeniu go na terytorium B, charakteryzuje się tylko średnimi wynikami, ponieważ dana roślina jest genetycznie dopasowana do terytorium A, a nie B.
Jako że przy propagacji wegetatywnej, obojętnie czy w formie odrostów z korzeni, czy przy zastosowaniu procedury in vitro, potomstwo rozwija się na bazie tkanek rośliny matczynej, co w sposób nieunikniony powoduje dziedziczenie wszelkich występujących chorób. To ryzyko da się zminimalizować poprzez odpowiednią kontrolę podczas wyboru materiału wyjściowego, jednakże w przypadku chorób wirusowych skuteczność metod kontroli jest do pewnego stopnia ograniczona. Powodem tego jest fakt, że materiał wyjściowy może być zainfekowany wirusem w stanie uśpienia, co wyklucza zaistnienie możliwych do rozpoznania symptomów chorobowych. W tym przypadku jedynym możliwym rozwiązaniem jest zastosowanie metody diagnozy molekularnej, która jednakże wykazuje się skutecznością w wykrywaniu chorób, tylko w przypadku występowania wirusów, będących uprzednio już zarejestrowanymi w bazach danych i dla których zostały już wyodrębnione możliwe do rozpoznania sekwencje genomu.
Ten efekt daje się zaobserwować w szczególności w przypadku propagacji polegającej na odrastaniu drzewa z fragmentów korzeni. Obserwowana tutaj redukcja potencjału wzrostu i ryzyko chorobowe danej, rozmnażanej generacji często składane są na barki wieku i samej jakości uprawy, co jest jedynie pośrednio prawdziwe. Omawiana redukcja nie jest jedynie wynikiem wieku uprawy, a bardziej procesu nakładania się na siebie ukrytych chorób wraz z każdym kolejnym etapem propagacji na przestrzeni czasu.
Podsumowanie
Obydwie metody propagacji roślin mają swoje dobre i złe strony. Poprzez propagację generatywno-nasienną uzyskuje się w krótkim okresie czasu wiele, genetycznie niehomogenicznych i zdrowych potomków. Poprzez genetyczną różnorodność udaje się zminimalizować ryzyko zaistnienia dużych szkód w stanie uprawy. Metoda ta nie gwarantuje jednakże osiągnięcia najlepszych z możliwych parametrów uprawy.
Rośliny rozmnażające się w sposób wegetatywny są silnie homogeniczne względem siebie i dają możliwość, przy zachowaniu precyzyjnego wyboru rośliny matczynej, osiągnąć optymalny efekt z danej plantacji. Jednakże potencjalny błąd podczas selekcji rośliny matczynej może wywołać w dłuższej perspektywie czasowej fatalne skutki, gdyż w drodze tej metody zwiększone jest również zagrożenie wystąpieniem szkód chorobowych. Ponadto przy zastosowaniu metody propagacji wegetatywnej zwiększa się prawdopodobieństwo przekazywania na potomków chorób, w szczególności tych wirusowych, co prowadzi do zmniejszenia parametrów plantacji wraz z kolejnymi generacjami tak rozmnażanych roślin.